Ang Suweldo Ng Simpleng Empleyado Ng Gobyerno…

lim-vs-isko copy

UNA SA LAHAT: Sa ngalan ng aking kalayaan sa malayang pamamahayag ay sinusulat ko ang artikulong ito bilang paglalahad ng aking damdamin sa nangyayari sa aking pinakakamahal na Maynila. May pinapanigan ang sulating ito dahil sa pakiwari ko’y ito ang masakit na katotohanan na nagaganap sa pulitika ng lungsod. Anumang komentong ilalathala ng sinuman ay buong tatanggapin at gagalangin ng may-akda. Maraming salamat po.

 

Humihingi ako ng paumanhin sa mga masusugid na sumusubaybay sa Aurora Metropolis dahil sa napakamadalang kong pagpo-post ng entries sa blog na ito. Nitong mga nakaraang buwan ay tinutukan ang aking isa pang karera – ang pagiging lider ng mga kabataan sa ilalim ng pamahalaang lungsod ng Maynila. Nakakapagod man ay napakasaya kong gabayan ang mga kabataan, partikular sa Tundo na unang distrito ng lungsod, sa iba’t ibang gawaing maaaring magpaunlad ng kanilang buhay sa hinaharap. Hindi madaling trabaho na maging kuya ka sa mga binata’t dalagang walang malinaw na direksyon sa buhay kaya’t nakagagaan sa loob na makita mong sa simpleng mga salita’y nabibigyang-linaw mo ang kanilang prinsipyo para sa kinabukasan.

Nagsisilbi akong youth leader at office volunteer para sa Manila Youth Development and Welfare Bureau. Bagama’t hindi regular na hanapbuhay, itinuturing ko itong utang na loob sa gobyerno ng lungsod dahil naging susi ang mga programa ng opisina para malaman kong may magagawa ako sa mga kapwa ko kabataan. Buong puso akong tinatanggap ng mga bumubuo ng tanggapan sapagkat sa maliit kong pamamaraan ay natutulungan ko sila, wala man silang naibibigay sa aking permanenteng sweldo. Sa ngayon, dahil pinapairal ko pa ang aking prinsipyo na magkusa para sa ikauunlad ng aking kapwa at para maging produktibo sa bansa, ay hindi bumubulaga sa aking utak na nararapat ay may kapalit na salapi ang aking serbisyo.

Sweldo. Sa pamahalaan, pambansa man o lokal, isang isyung hindi maalis-alis ay ang sinasabing napakaliit na sahod ng mga empleyado. Minsan, kung hindi dahil sa maliit, nagiging alburuto ng mga manggagawa ng pamahalaan ang delay ng perang kanilang pinagpaguran. Karamihan sa kanila’y may mga pamilya o may pinaglalaanan kaya’t hindi mo sila masisisi na ireklamo nila ang mga bagay na ito. Lalo pang umigting ang bugso ng damdamin ng mga taong gobyerno nang pumutok ang balitang namimigay ng milyun-milyon ang pinuno ng Mataas na Kapulungan na si Senate President Juan Ponce Enrile nang basta-basta sa mga kapwa niya senador bilang “regalo”. Ligal man itong gawin, bilang simpleng mamamayan, ay nakakapanghinayang na isipin na kung ang perang itinuturing nilang “regalo” ay pinantutulong na lang sa mga nangangailangan na tulad ng mga empleyado ng gobyerno, pihadong mas gagaan ang kanilang pasanin at magkakaroon ng motivation ang mga ito na mas pagbutihin ang paglilingkod sa bayan.

Sweldo. Hindi lingid sa kaalaman ng marami ang isyung diumano’y hindi napapasweldo nang tama ng Manila City Hall ang mga empleyado nito, lalo na ang casual at non-regular employees. Sa kasalukuyan ay may mga kilala akong nararanasan ang ganitong problema na nagiging dahilan upang bumaba ang moral nila para pumasok sa trabaho.

Maaaring mali ako, pero sa ilang taong pagkakakilala ko sa takbo ng Maharnilad (dahil matagal na ring naghahanap-buhay dito ang aking kapatid at asawa nito), sinisisi ko ang mga pantal sa pinipilit na ayusing pulitika sa lungsod. May mga nagsasabing dapat sisihin si Alkalde Alfredo Lim sa pangyayaring ito, pero siya nga ba talaga ang may kasalanan? Sa akin, HINDI.

Ilang termino nang naglilingkod si Lim sa Maynila at sa kanyang pamamalakad bilang ama ng kabisera ng Pilipinas, hindi nito napabayaan ang anumang sistema sa lokal na pamahalaan. Bagkus, pinipilit niyang pairalin ang political will para maging balanse ang takbo nito. Maaaring mali akong muli, pero sa aking hinuha’t pagkakaalam, sa patuloy na pagbalanse ng alkalde sa Maynila’y marami siyang nababangga. Sino? Ang mismong legislative body ng lungsod, ang City Council na karamiha’y kaalyado ng kanyang dating kasanggang si Bise Alkalde Francisco Domagoso, mas kilala bilang si Isko Moreno, ang tinuturing na malaking makinaryang tumutuligsa sa pamamalakad ng Alkalde. Silang may kakayahan upang pigilan ang anumang panukalang magpapausad sa gobyerno ng Maynila. Ang mga ito’y kapanalig ni Moreno, na hindi lingid sa marami, ay tinuring nang anak ni Lim na hinahanda niya sanang pamanahan ng Maynila gamit ang mas nararapat na paraan ng pamamahala. Sa kasamaang palad, ito ay tumiwalag kay Lim at kumampi sa isang dating Alkalde ng dati’y bayan ng San Juan, dating senador, dating bise presidente, at ika-13 pangulo ng Republika ng Pilipinas na si Joseph Estrada na kagulat-gulat na tatakbo bilang mayor ng lungsod. Hindi rin kaila ang maagang paninira nito sa alkaldeng nagsilbing tatay niya sa pamamahay na pinagtulungan nilang itaguyod na sa huli’y siya rin ang pipilit na bubuwag.

Maaaring mali ako, pero bilang mamamayang may pakialam sa sistema ng lungsod at kabataang nagnanais ng katiwa-tiwalang pamumuno para sa Maynila, masakit mang isipin na isang marumi’t nananadyang pulitika ang kumikitil sa karapatan ng simpleng empleyado ng lungsod na matanggap ang kanyang sweldo sa tamang oras. May mga tao sa City Hall na dapat ay naglilingkod nang tama ay tila nandadamay sa pag-ipit ng kapwa para lang masira ang imahe ng isang taong kilala nang nagsisilbi nang tapat sa Maynila. Kung ang sistemang iniatang sa makinarya para maging agresibo sa pagkuha ng trono ng lungsod ay paninira’t panggigipit, bahala nang ang mga iniipit ninyo ang humusga sa inyo dahil dama ko at dama ng marami ang tunay ninyong intensyon. Matuto tayong lumaban nang patas dahil ito ang tunay na pakahulugan ng malinis na pamumulitika.

Sweldo. Wala akong maisip na solusyon sa mga kaibigan ko sa Manila City Hall na nakararanas ng pagka-delay sa sahod at sa libo-libong simpleng empleyado ng gobyerno saan man sa Pilipinas na may parehong problema. Ako, bilang kabataang naglilingkod para sa kapwa ko kabataang may tinatanaw ring magandang bukas para sa ating bayan, nawa’y maging aral sa atin ang senaryong ito. Walang katumbas na halaga ng pera ang tunay na paglilingkod sa bansa, pero bilang mga lingkod sa pamahalaan sa hinaharap, ang bawat sentimong ating pinagtatrabahuhan ay malaking bagay na hindi pinagkakait ng mga lider na totoong nagsisilbi nang tama.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s